Ik ben Anne, 33 jaar, (ir-)architect, en ik tuinier volgens de permacultuur principes in de voedselbos tuin met moestuin die ooit van mijn grootouders was.
Als kind genoot ik ervan om met oma door de tuin te wandelen, bessen te smullen en appelen te oogsten.
Als tiener toonde ik interesse in duurzaamheid, ecologie en werking van kruiden.
En toen ging ik naar univ en bleek ik een deel verloren…

Sinds enkele jaren pak ik de draad weer op, verslind ik moestuin boeken en boeken over voedselbossen en permacultuur. Mijn droom: een echte ´homestead´ uitbouwen, met voedselbos tuin, grote voorraad uit de moestuin en een arsenaal aan zelfgemaakte middeltjes.

Enkele zomers geleden, toen we door slecht weer vastzaten in een off-grid herdershut hoog in de Franse Alpen, drong pas echt tot mij door wat ik miste: een meerwaarde creëren voor de samenleving.
Ik maakte mezelf de belofte om een beter mens te worden, me meer in te zetten voor de natuur, harder werk te maken van onze ´homestead´ en mijn bevindingen te delen met anderen.

Ik laat me hierbij leiden door zowel de permacultuur principes als mijn eigen motto: Leven en laten leven, ook onze medemens.

Mijn ouders schreven volgende tekst van Herman Van Veen op mijn geboortekaartje:
´Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren´

Laat ik daar maar eens aan beginnen 🙏