In een wereld die verhardt is een uiting van empathie een vorm van verzet

In een wereld die verhardt is een uiting van empathie een vorm van verzet. Witte letters op groene achtergrond.

De uitslag van de verkiezingen in verschillende Europese landen toont een meetbaar resultaat van de maatschappij waarin we leven. Zelfzucht, zelfgenoegzaamheid en zelfverheerlijking lijken steeds meer de norm te worden. We vervreemden ons van wie niet lijkt op onszelf, niet handelt zoals wij zouden handelen, niet denkt zoals wij zouden denken. Een focus op verschillen ipv op overeenkomsten.
> Onze samenleving wordt steeds meer een solo-leving.

Nochtans zouden grote bouwwerken nooit gebouwd geraken als er geen samenwerking was, zou de wetenschap niet staan waar ze nu staat zonder kennisdeling, zouden verdragen nooit kunnen gesloten zijn zonder verbinding.

Is het niet erg dat mensen verbaasd zijn, dat ik hen antwoord geef als ik dat beloof? … als ik hen constructief probeer verder te helpen? … als ik een bemoedigend woordje stuur?

Laten we terug wat liever zijn voor elkaar. Laten we begrip hebben voor elkaar. Samen-werken, samen-bouwen aan een betere toekomst. Samen leed verzachten en samen oplossingen zoeken.

In een wereld die verhardt
is een uiting van empathie
een vorm van verzet